Lepiej mie\u0107 kilka ciekawych pyta\u0144 ni\u017c zna\u0107 wszystkie odpowiedzi. <\/p>\n\n\n\n
Moment, w kt\u00f3rym ludzie si\u0119 po\u017cegnaj\u0105 i rusz\u0105 w przeciwnych kierunkach jest ma\u0142\u0105 prawd\u0105 o ich relacji, ale te\u017c cz\u0119sto o uczuciach jakie towarzysz\u0105 rozstaniu. Pierwszych kilka sekund, gdy kto\u015b zostaje sam. Ulotna chwila, gdy cz\u0142owiek my\u015bli, \u017ce ta druga osoba go nie widzi. Dyskretnie otrze \u0142z\u0119, bo ju\u017c t\u0119skni, westchnie z ulg\u0105, \u017ce zosta\u0142 sam i jest \u201epo wszystkim\u201d u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 do siebie w my\u015blach, albo jeszcze raz, ostatni obejrzy si\u0119 za siebie albo zerknie w lusterko wsteczne w samochodzie. <\/p>\n\n\n\n
Ogl\u0105danie si\u0119 za siebie mo\u017ce mie\u0107 odmienne melodie, bo ka\u017cdemu w duszy gra inna muzyka. Czasem chcieliby\u015bmy us\u0142ysze\u0107 ca\u0142\u0105 orkiestr\u0119 symfoniczn\u0105, a docieraj\u0105 tylko delikatne d\u017awi\u0119ki harfy. Rozstanie nastolatka z mam\u0105, gdy on ogl\u0105da si\u0119 za siebie szcz\u0119\u015bliwy, upewniaj\u0105c si\u0119 \u017ce zosta\u0142 sam i ogl\u0105danie si\u0119 przez mam\u0119, kt\u00f3ra ma potrzeb\u0119 jeszcze raz sprawdzi\u0107, czy jej dziecko jej nie potrzebuje. Rozstanie dw\u00f3jki przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy wiedz\u0105, \u017ce pr\u0119dko si\u0119 nie zobacz\u0105, gdy ka\u017cdy ogl\u0105da si\u0119 za siebie, \u017ceby zapami\u0119ta\u0107 to po\u017cegnanie, ten wyraz twarzy, spojrzenie, u\u015bmiech. Spotkanie z ci\u0119\u017cko choruj\u0105c\u0105 osob\u0105 i mo\u017ce ostatnia szansa na czu\u0142y gest. <\/p>\n\n\n\n
Machanie r\u0119k\u0105 na po\u017cegnanie, u\u015bcisk d\u0142oni, otwarte ramiona, splecione d\u0142onie, poca\u0142unek w usta czy policzek nie zawsze opowiadaj\u0105 t\u0119 sam\u0105 histori\u0119 mimo \u017ce s\u0105 bohaterami tej samej opowie\u015bci. Ile rozsta\u0144 tyle znacze\u0144. Ile dotyk\u00f3w tyle historii. Ile ludzi, tyle prawd i k\u0142amstw. Mo\u017ce dlatego lubi\u0119 lotniska i dworce? Sporo tam w eterze takich skrawk\u00f3w ludzkich los\u00f3w, powita\u0144 i po\u017cegna\u0144. <\/p>\n\n\n\n
Dobrego dnia, R.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Lepiej mie\u0107 kilka ciekawych pyta\u0144 ni\u017c zna\u0107 wszystkie odpowiedzi. Moment, w kt\u00f3rym ludzie si\u0119 po\u017cegnaj\u0105 i rusz\u0105 w przeciwnych kierunkach jest ma\u0142\u0105 prawd\u0105 o ich relacji, ale te\u017c cz\u0119sto o uczuciach jakie towarzysz\u0105 rozstaniu. Pierwszych kilka sekund, gdy kto\u015b zostaje sam. Ulotna chwila, gdy cz\u0142owiek my\u015bli, \u017ce ta druga osoba go nie widzi. Dyskretnie otrze \u0142z\u0119, bo ju\u017c t\u0119skni, westchnie z ulg\u0105, \u017ce zosta\u0142 sam i jest \u201epo wszystkim\u201d u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 do siebie w my\u015blach, albo jeszcze raz, ostatni obejrzy si\u0119 za siebie albo zerknie w lusterko wsteczne w samochodzie. Ogl\u0105danie si\u0119 za siebie mo\u017ce mie\u0107 odmienne melodie, bo ka\u017cdemu w duszy gra inna muzyka. Czasem chcieliby\u015bmy us\u0142ysze\u0107 ca\u0142\u0105 orkiestr\u0119 symfoniczn\u0105, a docieraj\u0105 tylko delikatne d\u017awi\u0119ki harfy. Rozstanie nastolatka z mam\u0105, gdy on ogl\u0105da si\u0119 za siebie szcz\u0119\u015bliwy, upewniaj\u0105c si\u0119 \u017ce zosta\u0142 sam i ogl\u0105danie si\u0119 przez mam\u0119, kt\u00f3ra ma potrzeb\u0119 jeszcze raz sprawdzi\u0107, czy jej dziecko jej nie potrzebuje. Rozstanie dw\u00f3jki przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy wiedz\u0105, \u017ce pr\u0119dko si\u0119 nie zobacz\u0105, gdy ka\u017cdy ogl\u0105da si\u0119 za siebie, \u017ceby zapami\u0119ta\u0107 to po\u017cegnanie, ten wyraz twarzy, spojrzenie, u\u015bmiech. Spotkanie z ci\u0119\u017cko choruj\u0105c\u0105 osob\u0105 i mo\u017ce ostatnia szansa na czu\u0142y gest. Machanie r\u0119k\u0105 na po\u017cegnanie, u\u015bcisk d\u0142oni, otwarte ramiona, splecione d\u0142onie, poca\u0142unek w usta czy policzek nie zawsze opowiadaj\u0105 t\u0119 sam\u0105 histori\u0119 mimo \u017ce s\u0105 bohaterami tej samej opowie\u015bci. Ile rozsta\u0144 tyle znacze\u0144. Ile dotyk\u00f3w tyle historii. Ile ludzi, tyle prawd i k\u0142amstw. Mo\u017ce dlatego lubi\u0119 lotniska i dworce? Sporo tam w eterze takich skrawk\u00f3w ludzkich los\u00f3w, powita\u0144 i po\u017cegna\u0144. Dobrego dnia, R.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":960,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_mi_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[6,58,90,72],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/rwlewicka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/959"}],"collection":[{"href":"http:\/\/rwlewicka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/rwlewicka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/rwlewicka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/rwlewicka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=959"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/rwlewicka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/959\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":961,"href":"http:\/\/rwlewicka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/959\/revisions\/961"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/rwlewicka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/960"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/rwlewicka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=959"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/rwlewicka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=959"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/rwlewicka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=959"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}